08. september 2008 klukkan 21:31
Kristín Guðmundsdóttir
02. september 2008 klukkan 22:30
Kristín Guðmundsdóttir
19. júní 2008 klukkan 00:04
Jæja, af Sölkupísl er allt gott að frétta. Ekkert sást á myndum né heilalínuriti og er þetta því vonandi bara tilfallandi eitt skipti sem þetta gerist, hefur bara orðið smá skammhlaup í taugaboðunum.
Er píslin bara alsæl hjá pabba sínum í nokkrar vikur og þegar ég hitti hana í dag var hún eins og villt tryppi, brosandi út að eyrum á línuskautum, með hárið allt í flækju eins og Ronja Ræningjadóttir, flakkandi á milli vinkvenna, Evuhúss og afa sem er orðinn uppáhalds, enda leyfir hann afastelpunni allt. Víkurprent bara orðið undirlagt í hestamyndum og öllu því sem afastelpur fá að gera í vinnunni hans, meira að segja vera í nýja makkanum! Aldeilis fjársjóður að eiga svona góðan afa 
En móðirin hélt á suðurlandið fyrir viku síðan í vinnuferð og tónleika. Var rauða rollan eins og þeytispjald um alla borg og Akranes milli leikskóla, grunnskóla og hjálpartækjamiðstöðvar þar sem bílstjórinn aflaði sér þekkingar og kynntist snillingum sem gott er að eignast sem tengiliði.
Haldið var til sem fyrr í Helguhlíðinni minni góðu og gátum við fröken Fríðust eitt dögum og kvöldum SVO vel, enda fáar sem kunna það betur 
Glyðrugrandinn var tekinn í spilakvöldi þar sem við Fríðust möluðum Maríu mey og frú Huldu Signýju í nýja Partý og co (já við höfðum þær þó þær séu hoknar af háskólagráðum!!!).
Nú svo var haldið á tónleikana með JAMES BLUNT elskulegum sem söng svona líka fallega til okkar Huldu, urðum allar klökkar og voru tónleikarnir BARA ÆÐI !!! Eða eins og Ransa systir Svönu sagði: "þetta er bara rugl hvað maðurinn er lagviss!".
Hulda mín útskrifaðist svo loks sem kennari og fór frúin í svakalega útskriftarveislu og leiddist EKKI með Grímseyjarsnillingunum, amma Hulda sló í gegn með forkunnafögrum blótsyrðum svo ekki sé meira sagt
Þá var að fara á Álftanesið til Hönnu minnar og Emilíönu Guðrúnar og knúsa þær. Litla fallegan mín hafði það gott í snudduþjálfun og magakramparóelsi í Stínufrænkufangi. Frænka varð að hvíla mömmuna fyrst að pabbinn var í Sarajevo að dæma leik. Og frænku fannst það ekkert slæmt að litla músin skyldi sofna í fanginu hennar 
Sunnudagurinn var svo tekinn í leti með Svönu og Binna sem var algjörlega nauðsynlegt. Stefnan var tekin á grill á pallinum sem Gulla smíðaði SJÁLF...en einhverra hluta vegna missti ég af því, þar sem Gullfríður ákvað að hún ætlaði sko EKKI að grilla á ryðguðu grilli og fór í leiðing í leit að nýju. Eða svo að við notum hennar orð: "það er nóg til af peningum í heiminum!"
Ég varð að bruna burtu áður og í bíó með Unu minni Guðrúnu, ekki máttum við missa af Sex and the City myndinni. Enda örguðum við af hlátri á milli táranna, ó allt svo fallegt.
"I could be in a death row and NOT have a situation like this!" 
Kristín Guðmundsdóttir
02. júní 2008 klukkan 23:40
Bloggletin að hrjá mig sem aldrei fyrr, en þegar Mosó kallar, þá er eins gott að hysja upp um sig !
En móðurhjartað mitt fékk sjokk á miðvikudaginn þegar Sæbba (hin mamma Sölku hér í firðinum) hringdi í mig í sjokki og spurði "Stína er Salka með flogaveiki?". Mér fannst þetta undarleg spurning og neitaði því. En þá bað hún mig að koma strax því barnið væri í krampakasti í fanginu á Gunnu á Skáldalæk. Ég rauk út og þegar ég kom heim til hennar var Salka að ranka við sér og grét í fanginu á Gunnu. Hún hafði verið að leika sér við Ólínu dóttur Sæbbu, voru þær nýbúnar að borða og voru á leiðinni út að hjóla þegar hún byrjar að slaga og dettur í stigann (sem betur fer var hún með hjálminn á hausnum) og þegar Sæbba og Gunna koma stökkvandi fyrir hornið er hún byrjuð að krampa og ekkert samband náðist við hana í einhverja stund. Hún mundi ekkert hvað gerst hafði greyið og var bara hrædd og grét og greyið Ólína sagðist aldrei hafa orðið jafnhrædd. Við drifum okkur með hana upp á heilsugæslu og bað ég þær mæðgur að koma með mér þar sem ég gat ekki lýst því sem gerst hafði. Ekkert kom út úr skoðun og vildi læknirinn meina að þetta væri bara yfirlið sem fylgt hefði krampi. Manni stendur nú samt ekkert á sama þegar þetta er barnið manns og ég hafði samband morguninn eftir inn á FSA og talaði við Gróu barnalækni sem vildi fá hana strax morguninn eftir í tékk.
Hún fór því í skoðun hjá Gróu og heilalínurit á föstudeginum og á morgun fer hún svo í MRI, eða segulómun til að mynda heilann.
Vonandi er þetta bara tilfallandi einstakt tilvik hjá henni sem aldrei gerist aftur, en maður vill bara vera viss og vera búinn að tékka allt af, og er ég því afskaplega glöð að Gróa skyldi vilja skoða þetta vel ef eitthvað er, og þá er bara hægt að taka lyf ef svo ber undir.
En allavegana þá kemur nú vonandi allt í ljós á miðvikudaginn þegar Gróa er búin að fá niðurstöðurnar.
Salkan mín hefur annars verið hress síðan, en hefur kvartað undan höfuðverk og eymslum í líkamanum sem er örugglega bara eftir fallið og krampann.
En allt kemur þetta í ljós, svo ég skrifa meira þegar það er orðið ljóst.
Kristín Guðmundsdóttir
13. maí 2008 klukkan 15:01
Hún Shadia "systir" mín úti í Guatemala heitir alltaf einhverjum fallegum máltækjum á msn. Allt er þetta eins og vera vill með máltæki, svo satt og rétt sem að hún kastar fram enda ætti konan að hafa vit á því, sálfræðingurinn sjálfur (en hún er pottþétt ekki með eins góða aðstöðu fyrir skjólstæðinga og Mæja, það er rafmagnsrúmið hehehe). Liðið liggur örugglega bara í hengirúminu eftir matinn hjá henni. Oh ég má ekki byrja að ræða matinn þarna úti. Við Ella Rósa ákváðum um daginn að fara út í nokkrar vikur BARA til þess að borða, og þá helst og sem oftast götumatinn mmmmmm. Þessi mexíkómatur hér heima er bara ódýrt sýnishorn og ekkert miðað við herlegheitin............enda kom ég heim eftir mitt skiptinema ár, nokkrum kílóum þyngri, og ALSÆL með þau öll
En það sem ég vildi sagt hafa var þetta með máltækin (er samt enn að hugsa um maístortillur, svartar baunir, grillað nautakjöt, salsasósur, guacamole, limonada.....) hehehe.
Varð bara að setja eitt hér inn sem er bara sannleikur (væmið að sjálfsögðu eins og allt þar á bæ, en við þolum það nú alveg), að vísu á spænsku enda er allt fallegra á spænsku, meira að segja blótsyrði verða falleg ! Þið sem ekki skiljið verðið bara að fara í orðabækurnar
Jamas permitas que tu corazón sufra en nombre del amor. Amar es un acto de felicidad, no de sufrimiento.
Kristín Guðmundsdóttir
28. apríl 2008 klukkan 18:44
Já takiði við því, hún er byrjuð á Body Pump námskeiði hér í firðinum fagra. Ekki annað hægt þar sem að annar hver maður hér er einkaþjálfari og eru 2 ár orðin góð pása frá ræktinni á Stínulandsmælikvarða. Fékk bara eitthvað ógeð á þessu ræktardæmi fyrir 2 árum og gat ekki hugsað mér að stíga einu sinni inn í sal. Sundlaugar Norðurlands hafa því orðið þess heiðurs aðnjótandi að fá mig í sund með herlegheitin (sundhettuna, sundgleraugun, handaspaðana og gleymum nú ekki froskalöppunum). Veit ég það fyrir víst að ég vek aðdáun mikla með allan búnaðinn og mun ég því alls ekki hætta þeim ferðum mínum þó ég hafi haft mig af stað í að lyfta aftur.
Hef ég líka ákveðið það að þetta verður sumarið sem Reykjaheiðin verður farin og aðrar fjallgöngur (hef hingað til getað kennt Degi og Álfheiði um það að draga mig ekki með sér...en sú afsökun dettur víst úr gildi eftir ákveðið mörg ár) !!!
Gott ef maður rífur ekki bara fram fermingartjaldið og prímusinn góða . Já við Rakel elduðum nú ófáa bananana með súkkulaði á honum blessuðum. Gott ef að skátasöngbókin er ekki bara enn á sínum stað líka. Ætli það sé skátamót á Úlfljótsvatni í sumar ? Hafdís veist þú eitthvað um þetta ? Við gætum kannski skellt okkur, þú með hælaskóna og kaffivélina og ég með skátaskykkjurnar og prímusinn. Ætli Lalli gefi þér ekki leyfi, þó að hann sé búinn að senda þig út af örkinni að hala inn peninga hehehe ? Ef ekki þá förum við í Þórsmörk til Dags. Hann verður án efa landvörður þar með gítarinn, munnhörpuna, Bryndísi og nýkarað barnið í tjaldi.
En sumarið er að minnsta kosti komið í firðinum fagra, því að hér SNJÓAR !!!!!!!!
Amen
Kristín Guðmundsdóttir
24. apríl 2008 klukkan 18:21
Elsku amma Gerða kvaddi þennan heim núna áðan. Ég var svo glöð að geta verið hjá henni þegar hún fór þó erfitt væri. Nú er hún loksins komin til afa Björgvins aftur sem hún saknaði svo sárt síðustu 16 ár og var hennar besti vinur og sálufélagi.
Guð blessi minningu þína elsku besta amma mín, þú reyndist mér alltaf svo vel og varst svo góð. Mun minningin um þig lifa með okkur öllum um ókomna tíð
Kristín Guðmundsdóttir
17. apríl 2008 klukkan 21:56
Clumsy Smurf
What Smurf am I? You are Clumsy Smurf. You are a kind and loveable person. It doesn't take much to make you happy. You have a gentle way about you. Your friends are important to you and you enjoy helping them out. Some may say you can be a bit clueless, but you understand more than people think. Your positive outlook on life is contagious. You are a sweet and caring individual that deserves to be loved!
Vissi að seinheppnin kæmi fram hehehe
Kristín Guðmundsdóttir
16. apríl 2008 klukkan 15:26
Kristín Guðmundsdóttir
06. apríl 2008 klukkan 20:19
Kristín Guðmundsdóttir
. 
.